Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2010
φόβος
Με κοιτάς με τα ζεστά καστανά σου μάτια και χαμογελάς. Αναρωτιέμαι, αν στο χαμόγελό σου κρύβεις το ότι δε μ'αγαπάς πια....Παραμένει πάντα δύσκολο να σε ξεχωρίσω από τα ερίφια...
Ερωτική εξομολόγηση
Είναι μέχρι να κυλήσει ο χρόνος...Να γίνει λέξεις..και τέλος -αναπόφευκτα μουσική. Αντίτιμο ζωής αυτό που μένει: ο χρόνος πάλι
Μα εσύ μη νοιάζεσαι μάτια μου, αν θελήσεις άλλους καιρούς κι άλλες φωνές να εξαργυρώσεις, θα χεις εμένα, ισχυρό νόμισμα και τιμαλφές της καρδιάς σου
Μα εσύ μη νοιάζεσαι μάτια μου, αν θελήσεις άλλους καιρούς κι άλλες φωνές να εξαργυρώσεις, θα χεις εμένα, ισχυρό νόμισμα και τιμαλφές της καρδιάς σου
μειοψηφίες
Με τρομάζει η δημοκρατία των μετρίων... Η αγαπημένη μου μειοψηφία αστράφτει σα φεγγαρόπετρα στα δωμάτια, κατακυριεύει με ενέργεια (από αυτή την καθαρή, αμόλευτη ουσία που δεν περιγράφεται αλλιώς) τους ανθρώπους και τους χώρους, και μετά σιωπά και φεύγει....
Φοβάται πως θα τη λιντσάρουν οι ηλίθιοι. Ως πότε θα εκπορνεύει το ταλέντο της;
Φοβάται πως θα τη λιντσάρουν οι ηλίθιοι. Ως πότε θα εκπορνεύει το ταλέντο της;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)